: )
რატომღაც ყველა ამბობს " რა ცუდია როცა რაღაც კარგი მთავრდება "
არადა რაღაც პონტში ასწორებს, იმიტო რო დამთავრების მერე ყოველთვის რაღაც ახალი იწყება ( ამ შემთხვევაში არსებითი მნიშვნელობა აქ აქვს ეს რაღაც კარგი იქნება თუ ცუდი )
სხვა თუ არაფერი იმიტომ ასწორებს რომ იმ კარგმა თავისი კარგობა არ დაკარგოს დროში გაწელვით და 1 კვირა იქნება თუ 1 თვე ცოცხალი კარგი იყოს და არა შეჩვეული სიკარგე.
მორჩა ...
მე აღარავინ დამიძახებს ცმაცუნას ...
( შეიძლება ზოგჯერ წამოცდეს ხოლმე ნათიას )
მე აღარავინ დამიცდის ხიდის ქვეშ
და
აღარავინ დამიგეგმავს დღეს ...
ემოციების, მოგონებების და ნაჩუქარი ნივთების გარდა დარჩენილი
პატარა დაუმთავრებელი ზღაპარი, რომელსაც ერთად ვწერდით ...
ქალთევზა და კენტავრი
იყო და არა იყო რა იყო ერთი ქალაქი, და ამ ქალაქს ქონდა ერთი ზღვა, ერთი ხმელეთი და ერთი ხიდი ხმელეთიდან ძღვამდე.
ზღვაში ცხოვრობდა ერდადერთი ქალთევზა, ხმელეთზე ერთადერთი კენტავრი და ხიდზე იყო ერთადერთი სკამი.
ქალთევზა არასოდეს ამოდიოდა ხმელეთზე და კენტავრიც არასოდეს ჩადიოდა ზრვაში.
მათ, ერთმანეთის არსებობის შესახებ არცკი იცოდნენ მაგრამ ერთი საყვარელი ადგილი ქონდათ - ერთადერთი სკამი, ხიდის ქვეშ.
რომელზეც ქალთევზა ყოველ საღამოს, კენტავრი კი ყოველ დილას ჯდებოდა.
ერთ დილას როდესაც კენტავრი საყვარელ ადგილას მივიდა სკამის ქვეშ დაინახა რაკუშკა, გაუკვირდა, არ ეგონა თუ ამ ადგილას კიდევ ვინმე მოდიოდა მის გარდა, ძალიან დააინტერესა ვის შეიძლებოდა დარჩენოდა ეს რაკუშკა, თან წაიღო და ახლა ყოველ დილით იმ იმედით მოდიოდა სკამთან რომ იქ რაკუშკის პადრონს ნახავდა, მაგრამ ამაოდ, არავინ ჩანდა.
ერთ საღამოს როცა ის სახლში იჯდა და ფეხები თბილ წყალში ჩაეყარა, უცნაური მიზიდულობა იგრძნო ხიდისკენ
მაშინვე ადგა ფეხზე არც კი ჩაიცვა ისე ცავიდა სკამთან მაგრამ ამჯერადაც არავინ დახვდა იქ, სკამზე სველი ნაკვალევის გარდა, რითიც მიხვდა რომ ის, ვისაც ასე ელოდა ზღვიდან ამოდიოდა ყოველ საღამოს ... : )
i'm always wanting more
anything i haven't got
everything
i want it all
i just can't stop
planning all my days away
but never finding ways to stay
see ya in the next life : )
მინდა ეხლაც მჯეროდეს ესე.
მაგრამ შენ შემთხვევაში მჯერა რაღაცნაირად
მიყვარხარ თეკ