Sweet Memorys

დაყლევება დაგწყებიათ?
როდის მთავრება არ იცით?!


აუუ, აი რადიო მომენატრა ძაან
ნაუშნიკებს რომ გაიკეთებ
მიკროფონთან რო მოკალათდები
მიქშერს რო აუწევ და რაღაც ყლეობას იტყვი
მარა ვერავინ რო ვერ ხვდება რო ყლეობაა იმიტო რო ”DJ-RJ" ხარ
და DJ-ები ყლეობებს არ ამბობენ :D

ყველანაირი ხალხი რო გისმენს
პატრულიც კი :D
ისე როკის მსმენელი პატრულებიც თუ იყყვნენ არ მეგონა მარა ჰა ...

ღემის ეთერი ყველაზე დიდი სიამოვნებაა
კაციშვილი რო არ არის სტუდიაში და გარშემო შენს გარდა
( ნუ პრინციპში ჩემი ეთერის დროს ყველა იქ იყო და სერიოზული პიანკა იწეოდა მარა მაინც )
აუ პირველი ჩემი ეთერი იყო ძაან პრიკოლი
ჩაწერილიც მაქვს
კაკრას ღამე ვიყავი პირველად
და გაგებული მქონდა რომ მუსიკალური რედაქტორი ქალბატონი
ნინო წასიძე ჯაზს უსმენდა, ხოოდაა ...
ამდენი ჯაზი ერთად. რაც იმ ღამეს გავუშვი ცხოვრებაში არ მომისმენია.
ვიცოდი არ ვიცოდი ყველაფერს ვუშვებდი და
როცა გადაწყდა რომ ვსო, ვრჩებოდი სამუშაოდ
ავიწყვიტე
ლოოლ
სულ თავში ირტყავდა წასიძე ხელს, კიდე ერთი გადარეული მივიღე სამსახურშიო :D
ნუ ეს .. კოლეგების გაცნობა იყო ძალიან მაგარი
გადმოცემით იცოდა იქ ყველამ ვინ ვიყავი
და რათქმაუნდა ვერ მიტანდა ვერავინ
ერთადერთი მუს რედაქტორს ვევასებოდი იმიტო რო იმდენად ახლოს არ იყო დანარჩენებთან :D
პროსტა ეხა რო მახსენდება ამათი პირველი გაცნობა ვიხევი სიცილით
მაშინაც ვიხეოდი მარა მაშინ მარტო მე ვკაიფობდი ამაზე
და ეხლა უკვე ყველა.
მოკლედ პიურველი ღამეა ეთერის თუ მეორე და რეკავს სტუდიის ტელეფონი.

-ბატონო
-ალიო, ისა საათი რომლია?
-სახლში არ გაქვს საათი?

და ყურმილის მეორე ბოლოდან გოგოს ისტერიული ყვირილი და ჩხუბი
როგორ შეილება მშმენელებთან ასე ლაპარაკი და ასე შემდეგ
მოგვიანებით აღმოჩნდა რომ ეს მაკა იყო : ))))))))))

მოკლედ მთელი რადიო ვერ მიტანდა როგორც ვთქვი
გარკვეული მიზეზების გამო.
დაჟე კახა ნელის დედას აგინებდა თურმე სახლში რო
თეკოს ვაფშე ხმას ნუ ცემო : ))))))))
ლოოოლ

მარა მერე გამიცნეს ყველაფერი დალაგდა
და მეც ”ერთერთი მადგანი გავხდი ”
ეხა კი ”აფანატებენ” ჩემზე მარა მაშინ ... : )))

ჰეჰე ...

აა ხოო, კიდე ერთი გადარეული მსმენელი მყავდა რომელიც დილის ეთერში ჩემი ღამის მერე
გოგასთან რეკავდა და სიმღერებს მიმღეროდა : )))))
ლოოოოოოლ

ჰეეეეეეჰ, მაგარი იყო
მარა ბოლო ეთერმა დაგლიჯა ცვეტში
არ ვიცოდით ჯერ რო რადიო იყიდებოდა თუ რაღაც ეგეთი და
სანამ გავიგეთ კაკრას მაგის წინა დღეს იყო ჩემი ღამის ეთერი და
ეს იდიოტი ბომჯები იყვნენ ამოთრეულები სვავდნენ
და მოკლედ მოხდა ისე რო ტუალეტში შევედი და სტუდიაში დარჩნენ
პინკი და გნომი
ხოდა ნუ ტუალეტში ჩემს სტიქიებში ავრ და ამ დროს მესმის
რო ეთერში გადის პინკი და ამბობს
დაბალი , შეშინებული ხმით
”ეხლა თეკო ტუალეტშია და დანარჩენ ეთერს მე და გნომი წავიყვანთო”
ლოოლ
ნახევრად ჩახდილი გამოვარდი ტუალეტიდან
ამ დროს გამისონია მირეკავს
თეკო ეთერში რა ხდებაო და
მოოოოოკლედდდ სერიოზული პანიკა აიწია :D
მეორე დღეს გავიგეთ რო რადიო იყიდებო და ვინანეთ რომ უარესები არ გავაკეთეთ ეთერში.
ვოტ : ))


სვით მემორის
კაიი იყო რაჰ

ჰეჰე ...


ხელოუ ბლოგ.

ხაუ არ იუ?

დიდ იუ მისდ მი?

ნო?
ვაი?

ოკ .. ვოთევა ...


რატო მომინდა მაინცდამაინც დღეს დაწერა და
რაღაც რო მთავდება ხო,
რაც არ უნდა იყოს ადამიანმა უნდა აღნიშნოს მეხსიერების გარდა კიდევ სადმე,
ფურცელზე, კედელზე ნიუ ვორდ დოქუმენთში ან ბლოგზე ..

ხოდა როგორც იქნა მოორჩა ზი ენდ ოფ ზე გრეით 4 მანს ფრომ 30 მარჩ სინს თუდეი ( 20 აუგუსთ )
არაფერს ისეთს არ დავცერ პროსტა ყველაფერი ჩავალაგე

ის ფოტოები რაც მისი დაბეჭდილი იყო

ის ბურთები რაც მისი მოტანილი იყო

ის სიგარეტის პაჩკა და სანთებელა

ის სათამაშო ლეკვი რომელსაც პირობითად ცმაცუნა დაერქვა

ის საყურე, და პირობითი ბეჭედი
( არადა ეს ბეჭედი უბრალო პრეზერვატივის ნაგლეჯი იყო )
ის შავთეთრი ქაღალდებიც
ის წიგნიც, ფურცელიც და დისკიც რომელიც მისივე ფოტოებით და ვიდეოებით
( რაც კომპში მქონდა )
გავტენე ახლა.

ამდენი რაღაც ერთ პააატარა მისივე მოტანილ წითელ პარკში ჩაეტია ზემოდანაც ყვითელი პარკი გადაეკრა
( იდეაში მტვერით რომ არ გამოიტენის )
და კარადის
ყყველაზე შეუმჩნეველ ადგილს მიებარა : )

ვოზ ნაის, სვით, ლავლი, სთრონგ ...

და კიდე ბევრი რაღაცეები მარა ..

ყველაფერს რაც იწყება დასასრული აქვს მთავარია იქამდე დაასრულო სანამ ყელში არ ამოგივა და თითონ არ დასრულდება, საქს.

ეს ყველაფერი ამ 2-3 საათში მოხდა და მანამდე რა ...

მანამდე კვირის დასაწყისში დაგეგმილი პუტიშესტვიე მოვაწყეთ მე და ნათელამ
მგონი მთაწმინდის აღმართზე ლარი და 40 და ეგაა,
ზედ კარებთან მიგვიყვალა ტაქსმა

ლაშაიე სიმონ ჩვეული კარის გაღაბით დაგვხვდა სადღაც ქვემოდან
( ან როგორ ჩასდის თავი იქამდე )

ჩუუუმი გამოხედვით :D რაღაც კარგობებს ვუყურეთ,
ვჭამეთ ვაშლატმები, ატამვაშლები
ბუზზეც ვინადირეთ
მინუსების და პლიუსების მიზიდულობასაც კი შევეხეთ
მეზობელს კარი გამუკეთეთ
და ასე დავეშვით უფასოთ იმავე აღმართს სადაც 1,40-ად ავედით.

ვსო.
წავალ ეხლა..
როდის მოვალ კიდე არ ვიცი მარა
ფაქტია რომ როდისმე მოვალ : )
სი ია ნეხთ თაიმ ჰევ ე ნაის დეი,ნაით დავაფშე ლაიფ.
ლავ იუ

ვიზ ბესთ ვიშეც
ფრომ სქვირელ.




” დავლიე და .. დედაააააააა ახლიდან დევიბადე ”

©
სალხინოს რეკლამა.
( ეს იმ პონტში რო წინა პოსტში თავი მოვიკალი )


მუედი ...

კიარადა ”გავედი”-თ უნდა დამეწყო იმიტო რო როგორც იქნა გავედი
გა-ვე-დი
გა-ვე-დი
კუჭში არა, კუჭში ისედაც გავდივარ ხოლმე
უბრალოდ გარეთ გავედი, როგორც იქნა 12 დღის მერე ( კ სატი ზუსტად 2 კვირა გამოდის თქო უნდა მეთქვა მარა მერე მივხვდი რო 6+6 არის 12 და არა 7+7 )
ასეთი უინტერესოა ჩემი ცხოვრება, ეს ბლოგი რო გავაკეთე თავიდან დღეს არ ვმაზავდი კი არა დღეში 3-3 პოსტს ვაკეთებდი მარა ...
მოკლედ დღეს დამირეკა ნათელამ, იასნია ჩქარი ლაპარაკით
მომაყარა რაღაც, მეც დავეთანხმე და გავთიშე
ცოტახანში დავფიქრდი, შევანელე, გადავხარშე მისი ნათქვამი და მივხვდი
რო სადღეც მიმათრევდა არადა ნათესავს ველოდებოდი, თან ნელი უნდა მოსულიყო
მარა მიზეზი რომ გავიგე ტეხავდა არ გავყოლოდი :))))

ხიდი?
არა ... ჩემი და გი-სია. თან დაკეტილია
კანატკა?
ლოლ, რა კანატკა რომელი პანკი ეგაა .. პაპსაა ტო, ტეხავს თქო და კრიშა ...
იასნია, კრიშა
და წავედით ...












დაახლოებით ამ მიმდინარეობით უნდა ნახოს იმ ადამიანმა ეს ფოტოები
ვისთვისაც დღეს სახლიდან გამათრია ნათელამ
და ამის მიხედვით უნდა გაიაროს ხვა გზა ლაკრიმოსას დისკოგრაფიამდე :D
ჰაა, იცოდეს ტილო ვულფმა რეებს ვაკეთებთ მაგისი დისკოგრაფიის გადასაცემათ
კიდე ერთ 5 დისკს ჩაწერდა.

-წამო ზემოთაც ავიდეთ ჩვენთან, ერთი ღერი მოვწიოთ და წავიდეთ.
-წამო ..
მარა ისე წადით თქვენ ჯანდაბაში რავარც ერთი ღერის მოწევის თანავე წამოვედით ჩვენ იქიდან

ნათელა მერლინ მონროობდა ( ქარი იყო და კაბას უფრიალებდა და მაგ პონტში )




მერე ძეგლობდა, თუ ბეტონობდა




და მერე ზაჟიგალკა ამიფეთქა სახეში :| was nice ...

-ალიო, მაკ, თეკოსთან ავდივართ და ამოგვივლი ? ...
-ეხლა რაღაცას ვაკეთებ და დაგირეკავთ მერე

ხო, ეხლა 10:27 -ია ..
ნათელა სახლშია უკვე ..
მაკა კიდე დარეკავს 12 საათისთვის და მეტყვის კიდე შენთან ხართ?
ლოლ

სახლში 6 ნომრით მოვედით
ლოლ
იმდენი ხანია ჩვენს ავტობუსში არ ვმჯდარვართ რო ისიც დაგვავიწყდა საიდან გადიოდა
გამსახურდიაზე გამოივლიდა თუ პელინზე ( მგონი ასე ქვია ქუჩებს )

ნათელას გაცილების დრო რომ მოვიდა, ბარემ სიგარეტს ამოვიტან მეთქი ვიფიქრე
და დედაჩემთან მივედი
-დედა, დღეს სიგარეტი ამომიტანე?
-ხო, იქ არ იდო?
-ის გუშინდელი იყო ..
-... ( იხევა სიცილით )
-რას იცინი, მომე ფული ..
- ( იხევა სიცილით ) იქ ხო იდო? თუ ყოველ დღე აუცილებელია 1 პაჩკა მოწიო.
-კაცო არ გკიდია? მომე ფული
-არა .. ( იხევა სიცილით )
-რა არაააააააა
-წადი შკაფი გამოაღე აბა თუ არ დევს

თავდახრილი, დებილი ბავშვივით წავედი, გამოვაღე და ვიპოვე ...

- შენი საკაიფო ვარ? ამხელა ქალი ...

მივაძახე და გამოვედი ... ნათელა 72 ნომერში ჩავსვი სახლში გავუშვი და ბოლო ფრაზა
როგორც ყოველთვის ” შემოდი ” ( ის მსნ-ში შემოსვლას ნიშნავს )
სანამ კომპიუტერები არ იყო ამბობდნენ - დაგირეკავ
მანამდე - გამოგვი, ან მტრედს გამოგიშვებ
მანამდე რა?
მანამდე ალბათ საერთოდ არ ყავდათ მეგობრები ..
მოკლედ გავუყლევე უკვე წავედი კინოს ვუყურებ რამეს.

c ya

Good Bye

თავს ვიკლავ, შეხვედრამდე.

Morning Thoghts

8:49


ასეთ დროს აჩვენებს ჩემი კომპი ახლა, მაგრამ სინამდვილეში 7:49-ა

სულ ერთი საათით წინაა ეს უბედური.


რას ვაკეთებ ამ დილაუთენია კომპთან არ ვიცი

ათასჯერ დავწექი დასაძინებლად მაგრამ ათასჯერვე დავუბრუნდი ჩვეულ პოზას კომპთან.

გუშინ სალი, ზურა და გეგა იყვნენ გამოსულები
მამრებმა დალიეს და სულ თითის ტაკებით დაულურჯეს სალის მკერდი. sucks :|

პროწივაგაზიი ...
დიდი ხნის ნანატრი რაღაც მომიტანა გეგამ
მაინც
და მაინც იმ დროს როცა აპარატი არ მაქვს. sucks :|


მარა რამოდენიმე ფოტო მაინც გადავიღეთ,
მკერდ დალურჯებული
ქალის აპარატით ...








იყო უფრო ” ინტიმური ფოტოები”-ც
რომლის დადებისგან დავს შევიკავებ. sucks :|


მთელ ოთახში თევზის, არაყის , ლუდის და სიგარეტის
არეული სუნი იდგა.
და ამ დროს სალი სრული სერიოზულობით ამბობს

ამ ოთახში ყოფნა მევასება, ყოველთვის კარგი სუნი დგასო : ))
ზურა კიდე ვაშე ნიპრიჩომ ამბობს თავაწეული ჩემზე
ძაან მაინც არავის უყვარს ეს ოთახიო
მერე გავახსენდი
მე და დაამატა
ნუ რა თქმა უნდა თეკოს გარდაო. sucks :|
( საშინლად არეული იყო და მყრალი ოთახი )

ისე, 2-ვე ფანჯარა ღია იყო, არც იდგა მგონი სუნი მარა რომ ვხედავდი
აქეთ იქით მიყრილ ბოთლებს და
თეფშზე გართხმულ,
დაუნდობლად მოგლეჯილ თევზის თავებს
სუნი თავისით მაწვებოდა ცხვირში.

აუ ... მერე იყო კოშმარი
ეს 2 მეტალისტი - გეგა და სალი კიდე ხო
მარა ეს ზურა რამ გააგიჟა,

კურტი კურტიო, კეიტი და პანკიო გაიძახის
და
მეტალზე ისეთი მონდომებით იქნევს თმას ( თან ეხლა უფრო გაეზარდა )
მგონი ყვავას შეშურდება.


მოკლედ ჩამირთეს ეს იმორტალი და
ისეთი
სიამოვნებით უსმენდნენ ამ ” ჯჯჯჯჯჯჯჯჯჯჯ მუსიკა”-ს
რო
მეტი არ შეიძლება, შეილება
რაღაც ბრიტნი სპირსის მსმენელი პაპსავიკივით ვბაზრობ
მარა მე მოვკვდე მეტალის
მოსმენას
მირჩევნია ჩემი ზოგადი სამართალის ლექტორს
ვუსმინო მთელი დღე.

ვაშეეე .. ჯჯჯჯჯჯჯჯჯჯ ჯჯჯჯჯჯჯჯჯჯ ჯჯჯჯჯჯჯჯჯჯჯჯჯ
და ვსო
ითიშება მუსიკა,
მერე კიდე ჯჯჯჯჯჯჯჯჯ ჯჯჯჯჯჯ ჯჯჯჯჯჯ და
აუუუ რა მაგარი შეიყვანა ნახე?! ( ეს კითხვა მკლავს )
მაპატიეთ, ზედმეტად ბანძი ვარ მეტალისთვის
მეთქი ვთქვი
და ფლეილისტში ეგრევე ” პიკოლო, პიკოლო, პიკოლო ... ამოოორეე ”
გაიჩითა.

წასვლის დრო მოვიდა, აიკიხეს ყველაფერი და გასახლდნენ
ციყვნარიდან.
ლუდი დარჩათ ამ უბედურებს და ვისაც გინდათ
ამოდით, დაგალევინებთ.
მე მაინც არ ვსვავ და ..

ასეთი იყო გუშინდელი დღე, საღამო, ღემე ..
ღემე რა, იასნია ფილი გადმოვწერე , რაღაც ახალი დადეს ჰოსტელის მეორე ნაწილი
და იმას ვუყურე, მარაზმ .. ისევე როგორც პირველი.
მერე შაინ გადმოვწერე მარა დამეზარა ყურება და ეგრევე მივაშალე.

მერე რა, მერე ქვილოს ველაპარაკე მესინჯერში ..
მერე დავწექი .. ავდექი .. დავწექი .. ავდექი .. დავწექი cure ჩავრთე ..
ავდექი, გამოვრთე bauhaus -ი ჩავრთე და ასე გათენდა.
ეხლაც ვზივარ და ვუკაკუნებ კლავიატურას, ისევ cure-ის b-side-ების
ალბომის ფონზე ...

9:19

ჰეჰ, ნახევარი საათი მოვუნდი ამის წერას ...

დილლაა მშვიდობისა suckართველო ან საქartველო ...

და ძილინებისა მე.






sweet colours of the devil in my dreams

პირველი ივნისი.

კეთილი იყოს თქვენი ფეხი ცხელ ზაფხულში

რა აიტანს ამ 3 თვეს ეხლა.
უუაზრო დღეები
საღამომდე სახლში ჯდომა
იმიტო რო გარეთ ძალიან ცხელა.

წელსაც ხო ვიცი თბილისში ჩავრჩები იმ უბრალო
მიზეზის გამო რომ
ქალაქიდან გასვლა დამეზარება :|

პრინციპში, თუ მთელი ზაფხული ასეთი გრილი იქნება
როგორც
ეს პირველი დღე იყო მაშინ ... გადავრჩით.


ეგ კი არადა, მესმის ბიჭმა რეკოს გოგოსთან და ან ხმა არ ამოიღოს
ან რამე ეგეთი მარა
ჩემთან ხო ყველაფერი
უკუღმა უნდა მოხდეს
ვიღაც მითიური არსება
ქალის ხმით მირეკავს

-ბატონო
-ალიო, თეკოს თხოვეთ
-მე ვარ

... ტუ ... ტუ ... ტუ ...


ლოოლ
და ასე სადღაც 3 თვეა, დღე არ გაუმაზია : ))

ცვეტში ასეა ამის საქმე როგორც ამ სიმმღერაში
მღერის ბატონი/ქალბატონი
Antony Hegarty


One day I’ll grow up, I’ll be a beautiful woman.
But For today I am a child, for today I am a boy.






ააააააააჰ, რავი დეპრესია არ მაქვს პროსტა გარეთ გასვლა მეზარება უაპარატოთ აპარატი კიდე როგორც ვთქვი თურქეთში გულაობს. ნათელამ ცუდ ხასიათზე ვარ და ვხატავო მე რო ცუდ ხასიათზე ავრ ვერც ვხატავ კი არადა მგონი საერთოდ ვეღარანაირ ხასიათზე ვეღარ ვხატავ. ხატე, გამოხვალ მეთქი შენ კიდე ფოტოები ამუშავეო.
კსტატი ბოლო ფოტო რაც გავაკეთე
ძველი გადაღებული

like PJ Harvey





ფოტოებიც აღარაა ისეთი რო დასამუშავებელი
იყოს,
შეილება არის და ეგეც მეზარება რიაავი.


in you heeeeeeeeeeeads
in your heeeeeeeeeeeeeeeeeeeeeaddddddddddddddsssssss
they areeeeeee fightiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiing


nobody is perfect .. my name is nobody.

Summer Rain

წწწწწწვიიიიიიიიიიიმსსსსსსსსსსსსსსსსსს ...

აააა, ვგიჟდები წვიმაზე
მითუმეტეს ასეთ დროს და ასეთზე.


ელვაც ძაან მიყვას წვიმის დროს
მარა გრუხუნის მეშინია :D


ეხლა ფანჯარაზე ვიჯექი და გარეთ 2 მასტი წვიმას ხის ქვეშ ემალებოდნენ,
მერე შორიდან ტაქსი გააჩერეს და წავიდნენ სირბილით ( ვაი თქვენს პატრონს მეთქი გავიფიქრე )


მერე ერთი ტიპი გამოჩნდა წელს ზევით გახდილი
საროჩკა მხარზე ქონდა გადაგდებული

ჯინსები მუხლებამდე აეკეცა და
ასე ბოამოტებდა
შუა კანდელაკის ქუჩაზე
თან ყველაზე პრიკოლი რაც იყო,
გამწარებული და დიდი სიამოვნებით
მიირთმევდა ” სტაკანჩიკ ” ნაყინს : )))

ძაან მინდოდა ამ ყველარფის ფოტოზე დაფიქსირება
მარა
სამწუხაროდ აპარატი სოფოს გავატანე თურქეთში : )

დიდი სიამოვნებით გავტყაპუნდებოდი ეხლა გარეთ
და ვიბოდიალებდი ტრასაზე ფეხშიშველი.
სოფელში ვიცი ხოლმე ტრუბები რომ არის,
საიდანაც კრიშაზე მოგროვილი წვიმის წყალი ჩამოდის
დიდი ნაპორით,
იქ მიყვარს ხოლმე დგომა : )))

ერთხელ თავიც კი დავიბანე, შამპუნით და რამე : ))))

( შიგ შენ გაქ თუ კაია )
მმ, წვიიიმაა რომ გავიგე ეგრევე მადონა ჩავრთე მარა

რაღაც არ მოუხდა ამ განწყობას და ძალიან რესკი გადასვლა ...


I dont want no one to squeeze me - they might take away my life
I just want someone to hold me and rock me through the night


Give Me One Reason.mp3



სოფო გავაცილეე ... ( ნეტა რას ჩამომიტანს )
ვინდოუსიც გადამიყენეს ( მაქსიმემ გაიხაროს )

მმ, კიდე რა ვქენი ამ ორ დღეში ...


ა, ხო, სიმღერაა ვიპოვე ”საჩვენო”


Under The Bridge

Sometimes I feel
Like I don't have a partner
Sometimes I feel
Like my only friend
Is the city I live in
The city of angels
Lonely as I am
Together we cry

I drive on her streets
'Cause she's my companion
I walk through her hills
'Cause she knows who I am
She sees my good deeds
And she kisses me windy
I never worry
Now that is a lie

I don't ever want to feel
Like I did that day
Take me to the place I love
Take me all the way

It's hard to believe
That there's nobody out there
It's hard to believe
That I'm all alone
At least I have her love
The city she loves me
Lonely as I am
Together we cry

I don't ever want to feel
Like I did that day
Take me to the place I love
Take me all that way

Under the bridge downtown
Is where I drew some blood
Under the bridge downtown
I could not get enough
Under the bridge downtown
Forgot about my love
Under the bridge downtown
I gave my life away


....................................................................................................................................


და ეხლა კიდე ერთ ადამიანზე მინდა დავწერო
რომელსაც არც კი ვიცნობ, მაგრამ ასე ”უმიზეზოდ” შემოდის ამ ბლოგზე და
კითხულობს ყველაფერს, რაც მთავარია აინტერესებს და მოვალეობის მოხდის გამო არ აკეთებს ამას.

მოოკლედ, ოქტომბერში ყველასათვის კარგად ნაცნობ საიტზე დავრეგისტრირდი
სადაც ჩემი გადაღებული რამოდენიმე ფოტო დავდე
და აი ისიცცცცცცცცცც : )))))))))
როგორც თითონ ამბობს ” ჭედავს ჩემს ფოტოებზე, და რაც მთავარია მამაჩემის ფულებზე ”
: )))

ეს ისე, ერთი გამიდან გამოყოლილი შუტკა : )))



  • Interests: Computer Science, Hacking, Drifting. . .
  • Favourite movie: AMERICAN HISTORY X. . .
  • Favourite band or musician: Marshal Mathers LP
  • Favourite genre of music: Trance, Chillout, Psy, D'N'B
  • Favourite artist: Jim Carry, Bruse Willis, Johny Knoxvelle
  • Favourite poet or writer: Tizian Tabidze
  • Operating System: Windows XP Sp2
  • MP3 player of choice: Winamp
  • Favourite game: NFSU2, GTA Vice Sity Deluxe
  • Favourite gaming platform: PC
  • Favourite cartoon character: Sabaku no Gaara

ქვი-ქვიიიი :hug:




რა გინდა?
რას დაძრწიხარ ჩემ ბლოგზე? :D :hug:


Funky Shit

ააააააააააააააააააააააააააააააააააააააააააააააა
ააააააააააააააააააააააააააააააააააააააააააააააა
ააააააააააააააააააააააააააააააააააააააააააააააა
ააააააააააააააააააააააააააააააააააააააააააააააა
ააააააააააააააააააააააააააააააააააააააააააააააა
ააააააააააააააააააააააააააააააააააააააააააააააა
ააააააააააააააააააააააააააააააააააააააააააააააა
ააააააააააააააააააააააააააააააააააააააააააააააა
ააააააააააააააააააააააააააააააააააააააააააააააა
ააააააააააააააააააააააააააააააააააააააააააააააა
ააააააააააააააააააააააააააააააააააააააააააააააა
ააააააააააააააააააააააააააააააააააააააააააააააა
ააააააააააააააააააააააააააააააააააააააააააააააა
ააააააააააააააააააააააააააააააააააააააააააააააა
ააააააააააააააააააააააააააააააააააააააააააააააა
ააააააააააააააააააააააააააააააააააააააააააააააა
ააააააააააააააააააააააააააააააააააააააააააააააა
ააააააააააააააააააააააააააააააააააააააააააააააა
ააააააააააააააააააააააააააააააააააააააააააააააა
ააააააააააააააააააააააააააააააააააააააააააააააა
ააააააააააააააააააააააააააააააააააააააააააააააა
ააააააააააააააააააააააააააააააააააააააააააააააა
ააააააააააააააააააააააააააააააააააააააააააააააა
ააააააააააააააააააააააააააააააააააააააააააააააა
ააააააააააააააააააააააააააააააააააააააააააააააა
აააააააააააააააააააააააააააააააააააააააააააააააიი
ასე ვარ ახლა ზუსტად ...

რაღაც რომ გრღნის შიგნიდან და რო ნერვიულობ მაგრამ ამ ნერვიულობას რომ აზრი აღარ აქვს
იმიტომ რომ ყველაფერი ისედაც ნათელია ...

ა .ა.ა.ა.ა.აა.ა. . . რაღაც მძიმეს მოსმენა მინდოდა
მოვითხოვე კიდეც მარა ჯერ არაფერი მირჩიეს.
ხოდა მეც შევედი ავოეზე და ყველაზე მძიმე ჯგუფი რაც გამიგია ის ჩავრთე და მოვისმინე
Cradle Of Filth, ბლიაჰ ... ვერ გავუძელი და გამოვრთე.

oh ... my god, it's a funky shit ... PRODIGY-მ გამისწორა ძაააააან
ზუსტად ისაა რაც ეხლა მინდა, ამ მდგომარეობაში.
ძაან ბევრი მინდა ვწეერო და ვილაპარკო ეხლა მაგრამ ის არ ვიცი რა ვწერო და რა ვილაპარაკო :|

ისევ დღევანდელ დღეს მოვყვები ...

როგორც იქნა გავეტიე სახლიდან, ჩემი გადაღებული ფოტოები დავბეჭდე,
რასაც ამდენი ხანია ვგეგმავ და დღეს დავადგი საშველი.





რაღაც ფოტოს გადაღება მინდოდა რისთვისაც ცისფერ კედელს ვეძებდი მაგრამ
ყველა ფერის კედელს მივაგენი ცისფერის გარდა :|
ბოლოს როგორც იქნა ცისფერი გალერიის კედელი ამოვარჩიე ( ის უბედურიც გაუმწვანებიათ )
და დავიწყე გადაღება
დავაყენე ნელი და ვახტუნავე ამ შავი ბუშტით მაგრამ ის მაინც ვერ გამოვიდა ის რაც მინდოდა.
სამაგიეროდ მარტო მიგდებული, უპატრონო ბუშტი გადავიღე და ფოტოს სახელად

will you be my friend დავარქვი





( ნუ ეს, დაჩხაპნილი ეფექტი ძაან მომწონს და უკვე მეორე სურათია რომელსაც ამით ვაკეთებ, ან მესამე )

მერე მაკა ვნახეთ და ქორქიას ველოდებოდით ტელევიზიასთან იქვე მჯდომი ყურებში ნაუშნიკებ გარჭობილი ბიჭი მოვიდა და სიგარეტი გვთხოვა.
მანამდეც რაღაც კომენტარებით შეგვიკლო და
გამწარებული მაკა მიუბრუნდა და ეუბნება
-წადი ეხლა აქედა თორე ჩემს მეგობარს ველოდები და თუ მოვიდა თავს გაგიტეხავს.
მე რაღაც, სრული ამ სიტყვის მნიშვნელობით ” გა-ვი-რინ-დე” და ამ ბიჭისგან ველოდები ისეთ რეაქციას როგორიც ჩვევიათ ამ დროს , მაგალითად - ” ვის უნდა გაუხეთქოს ” ან ” არავის მოჭამოს ” ან რამე ამის მსგავსი და ამდროს მესმის ამ ბიჭის სრული სერიოზულობით ნათქვამი
-აუ, იცი რამდენჯერ მაქვს თავი ატეხილი?
უუუსაშინლესად ვიცინე, გავიგუდე მართლა და ამ ნათქვამს ” დღის ფრაზა ” დავარქვი.
როგორც იქნა მოვიდა ქორქია, წაიყვანა მაკა და მე და ნათელა დეიდა ( ჰერმინე ) ისევ ჩვენი 6 ნომერი ავტობუსის ლოდინში ჩავიძირეთ გაჩერებაზე.

home ... room ... pepsi light და ჩემი წვრილი სიგარეტი Esse ...

This is dangerous. open up your head feel the shell-shock.
This is dangerous. I walk the mindfields so watch your head rock. ბლიააად
ასე მაგრად არასდროს გამსწორებია ფროდიჯი, როგორც ახლა.


Whatever

ბლიეჰმ ...

არაფერი არ ხდება საერთოდ ჩემს ”ცხოვრებაში”
საშინლად უაზროდ გადის ბოლო 3 დღე
სახლიდან არ გავსულვარ, მეზარებასავით

ხოდა ასე ... foamy შემიყვარდა კიდე, მაგარი ციყვია
მე მგავს, აგრესიულია და ყველას ეჩხუბება უმიზეზოდ :D

why don`t you just go and kill yourself or fuck yourself when credits over : ))

გოლ-ზე და ბუდე-ზეც არაფერი იდება ახალი/ნორმალური რო ჩართო და უყურო
ავოეზე ხო საერთოდ ბოლოს ნორმალური ფილმი წინა წელს დადეს მგონი და ისიც 2004 წლის :|

ფორუმიც დაყლევდა, კაი ხანია უკვე მარა არ ვიმჩნევდი ამდენხანს.
არაფერი არ გადამიღია, სად გადავიღებდი სახლში ვდევა მძორივით
ფოტოშოპში რაცხა რეტრო ფერების დამუღამებას მივყე ხელი მარა რად გინდა
ვინდოუსს ეხლა აუდგა, გადასაყენებელი ვარო და სულ ერორებს მიგდებს ( მაქსიმე მინდა სასწრაფოდ, მარა ეგეც მეზარება )

ნიეჰ, ნიეჰ

ა ხო, ცმამუნას ” შევურიგდი”
ისევ მელოდებიან ხიდის ქვეშ და ისევ მიგეგმავენ დღეებს
მაგრამ იმანაც ბოიკოტი გამოაწხადა და სანამ მე არ გავალ სახლიდან
ისიც ჩაკეტილი გდია. ( ერთი მაგისიც )

იასამნები მომიტანა კი არადა
იმით დაიწყო რო ერთ ღამეს მომინდა ისა, რა ქვია სემიჩკისგან რო აკეთებენ
ა ხო, მმ .. ხალვა
ხოდა 1 საათში ჩემს სერ კართან ხალვენიანი იასამანი კი არა იამსამნიანი ხალვები კი არადა
რაღავც ეგეთი იყო ... ნუ იასნია ვისგანაც ..
ეხა იმ უბედურ იასამნებს ვახმობ იდეაში ( თუ არ დალპა კაია )

ხოდა ასე მონოტონურად მიდის ჩემი ..
ოთახი .. სამზარეულო .. ”საჭირო ოთახი” .. აბაზანა .. და ისევ ოთახი .. სამზარეულო .. ”საჭირო ოთახი” .. აბაზანა

უი ხო, სოფო თურქეთში მიბოდიალობს 23-ში და მიხარია , რამე საყვარლობას ჩამომიტანს

can you feel the music .. 2 საათია ეს ვეში მაქ ჩართული და უკვე ტვინი ამეხადა
წავალ სხვა რამითაც გამოვიჭედავ ყურებს.

Sweet Dream (s)


ღამის გათენების მერე, ზუსტად იმ დროს როცა ძირითადად ლოგინში ვძვრებით და ძილს ვეცემით, გაგვეხსნა ...

გაგვეხსნა და ორი ჭიქა ყავის და აბაზანის მერე, დილის 9 საათისთვის უკვე გაჩერებაზე ვიდექით მე და ქალბატონი ნათელა ( დღეს ასე ვეძახდი ჰერმინეს )
ნუ, როგორც ყოველთვის გაჩერებამდე საყვარელ მოსაწევ ადგილას შევიარეთ
აქვე, ჩემთან ახლოს.
-ლაკი წამომიღე?
-უჰუ ( თავის დაქნევა თანხმობის ნიშნად )
და ნათელას შავ ლაკში ამოთხვრილი ხელები ( ყველგან ესვა ფრჩხილების გარდა )




გაჩერებაზე რაღაც ახალი ” ბესეტკა” თუ რაც ქვია, ( აი რომ უნდა ჩამოჯდე ლოდინისას )
შევნიშნეთ, ორივეს ძალიან გვინდოდა ჩამოჯდომა მაგრამ ვერ ვრისკავდით, რატომღაც გვეგონა ახალი შეღებილი და სველი იქნებოდა.
-აი, მოდის
6 ნომერი ავტობუსი გამოჩნდა მაგრამ შიგ რომ შევიხედე იმდენად გათიშულ სახეებიანი ხალხი დავინახე რომ
- არა, შემდეგს დაველოდთ რა, არ მინდა აქ ასვლა.
ქვედა ტუჩი ოდნავ გამოწია, მხრები აიჩეჩა ( როგორც საერთოდ ჩვევია ) და
- კარგი
მითხრა ნათელამ
6 ნოემრის ლოდინში 11-მა ნომერმა მარშუტკამ გამოიარა და
- მოდი ამას გავყვეთ
-სად მიდის? ავჭალაში? ( გაუფართოვდა ნათელას თვალები, თითქოს ისე პატარა ქონდეს ) არა, ნამდვილად არ მინდა ავჭალაში
-წამმმოოო ...
ავჭალამდე არც მივედით, გამოფენასთან ჩამოვედით დიდუბეში, იქამდე ჩემი უბედური მპ3 პლეიერის ელემენტიც დაჯდა და გამოფენაზე შესვლამდე ოხრად მოგვიწია ბოდიალი ელემენტის საშოვნად.
-აბა ბუნება?
-იქით
გადაჭრილ და ძირს საწყლად დაგდებულ მორზე, მშვენივრად მოკალათდა ჩვენი არცთუისე პატარა ტრაკები და პირველი მოქმედება იასნია ჩანთის გახსნა, სიგარეტის ამოღება და მოკიდება იყო.





მერე ჰესეს ტრამალის მგელიც გადავიკითხეთ ( ნუ, ნათელა კითხულობდა მე ვუსმენდი )
-როდის მივალთ ჩანაწერებამდე
თქვა და რამოდენიმე ფურცელი გადაშალა
-უფ, ჯერ სად არის
თქვა და წიგნი დახურა და სამაგიეროდ დღიური გადაშალა, არც უკითხავს ისე დაიწყო კითხვა ( მას ხომ პირის გაჩერება მხოლოს მუსიკის სმენისას შეუძლია, ისიც თუ წამღერება, აყოლას არ ჩავთვლით )
თავიდან იყო ქუთაისი, ქუთაისი, ქუთაისი, მერე მაკას სამზარეულო და მერე ...
ლოლ
მერე იყო ჩვენი დღეები ( ასე იმ დღეებს უწოდებს რომელიც ერთად გვაქვს გატარებული )
და დღის ფრაზა : ” დროა დავიწყო ”



სიცილი, ხარხარი ცრემლებამდე ( ეს მაინც გვეხერხება სხვა თუ არაფერი )
და მორიგი გენიალური აზრი ჩვენს უტვინო ტვინებში.
გადავწყვიტეთ რომ ყველგან სადაც დღეს წავიდოდით ასეთი პატარა ფურცლები დაგვეტოვა, უაზრო გაურკვეველი ფრაზებით
რომლებსაც მერე ვიღაც ჩვენნაირი ან ჩვენზე მეტად დარტყმული დაივლიდა და აკრიბავდა.
ნუ ეს უკანასკნელი იასნია ჩევნი ფანტაზიის ნაყოფი იყო ...
ვნახეთ უბედური რა შუაშია და გოთი ( შავი ) სპერმატოზოიდები რომლებიც
გამწარებული გასანაყოფიერებელ შავსავე კვერცხუჯრედს ეძებდნენ ... ეს ისე ისევ ჩვენი ფანტაზიები თორე სინამდვილეში უბრალო თავკომბალები იყვნელ, ნაგვიან და ამყაყებულ წყალში.
ქალი რომელიც ბაყაყს ეძებდა ვითომდა წამლისთვის.
და ძაღლები, ძალიან ბევრი ფაშისტი და ორიც კომუნისტი ძაღლი :D



მოგვბეზრდა გამოფენაზე ბოდიალი და ფეხით ჩამოვედით წერეთლის მეტრომდე, გზაში კაკ ვსეგდა ათასჯერ მომძვრა ნაუშნიკი, იმიტო რო ნათელა ხან მარცხნივ და ხან მარჯვნივ იქნებდა შავი ლაკით გათხაპნილ თითებს.
-უკაცრავად აქედან რუსთაველზე რა მიდის?
-33 ნომერი ავტობუსი
-მადლოობთ

ნუ რუსთაველში ეს ბოლო პერიოდია მხოლოდ ჩვენი საყვარელი იხიდი იგულისხმება სადაც არარსებობს დღე რომ არ გავიაროთ.
დღესაც ...
” ჩემო მშვენიერო ლეიდი, საღამო მშვიდობისა ”




თავჩაქინდრული ნათელა ისევ თავის საყვარელ ბერიკაც ჩაუჯდა
და დაახლოებით ნახევარი საათი ისე ვიჯექით არცერთს ხმა არ ამოგვიღია, მე რაღაცეებს ვიღებდი, ნათელა კი კითხულობდა.
ბოლოს თავისი დღიური და ჰესეს მორიგი წიგნი ამოიღო ამჯერად გერმანულად.
მონიშნულ ( თუ დაზეპირებულ ) ადგილად გადაშალა, იქიდან რაღაც ამოიწერა ფურცელზე , რომელსაც კიდევ ერთი ნახევარი საათი ეჩალიჩა, გემის გაკეთება უნდოდა მაგრამ როცა მიხვდა რომ არაფერი გამოუვიდოდა, ფურცელი უბრალოდ ოთხად გადაკეცა
- იცი თეკ, ყველაზე მნიშვნელოვანი წერილილები არასდროს არ მისდის ადრესატს.
მითხრა და ფურცელი მტკვარში გადააგდო.
-იასნია არ მიუვა თუ ჭუჭყიან წყალში გადააგდებ
ვუთხარი მე და ჩავეხუთე ( ღმერთო რა საყვარელი ვარ )
კიდევ რამოდენიმე ღერი სიგარეტი და ხიდიდან 6 ნომრში და 6 ნომრიდან ნათელას ოთახში ამოვყავით თავი.
კარგახანს ძალიან გათიშულები ვიჯექი, მერე რაღაც შემოტევები დამეწყო უძინარზე
-ოthაthუნაა ...
მერე ისევ სიჩუმე, რაღაც წუთიერი ჩაძინებები და ბოლოს კომპიუტეის მაგიდის ქვეშ გაშხლართული ნათია :D
( არა, ჩაძინებით არ ჩაძინებია და არც სკამიდან გადმოვარდნილა, უბრალოდ ვუღუტუნებდი და ... )
მერე რა, ა ხო მერე სალათი .. ანი .. მიმწვარ - მომწვარი კვერცხიანი პურები და სახლი : )

არადა ვამბობდი დღეს არაფერს არ დავწერ ბლოგზე, დამეზარება მეთქი მაგრამ ..

დღის სიმღერა კიარადა საუნდტრეკი

We are the nobodies
We want to be somebody's
We're dead, we know just who we are ...

The End

: )

რატომღაც ყველა ამბობს " რა ცუდია როცა რაღაც კარგი მთავრდება "

არადა რაღაც პონტში ასწორებს, იმიტო რო დამთავრების მერე ყოველთვის რაღაც ახალი იწყება ( ამ შემთხვევაში არსებითი მნიშვნელობა აქ აქვს ეს რაღაც კარგი იქნება თუ ცუდი )

სხვა თუ არაფერი იმიტომ ასწორებს რომ იმ კარგმა თავისი კარგობა არ დაკარგოს დროში გაწელვით და 1 კვირა იქნება თუ 1 თვე ცოცხალი კარგი იყოს და არა შეჩვეული სიკარგე.

მორჩა ...

მე აღარავინ დამიძახებს ცმაცუნას ...

( შეიძლება ზოგჯერ წამოცდეს ხოლმე ნათიას )

მე აღარავინ დამიცდის ხიდის ქვეშ

და

აღარავინ დამიგეგმავს დღეს ...

ემოციების, მოგონებების და ნაჩუქარი ნივთების გარდა დარჩენილი

პატარა დაუმთავრებელი ზღაპარი, რომელსაც ერთად ვწერდით ...

ქალთევზა და კენტავრი

იყო და არა იყო რა იყო ერთი ქალაქი, და ამ ქალაქს ქონდა ერთი ზღვა, ერთი ხმელეთი და ერთი ხიდი ხმელეთიდან ძღვამდე.

ზღვაში ცხოვრობდა ერდადერთი ქალთევზა, ხმელეთზე ერთადერთი კენტავრი და ხიდზე იყო ერთადერთი სკამი.

ქალთევზა არასოდეს ამოდიოდა ხმელეთზე და კენტავრიც არასოდეს ჩადიოდა ზრვაში.

მათ, ერთმანეთის არსებობის შესახებ არცკი იცოდნენ მაგრამ ერთი საყვარელი ადგილი ქონდათ - ერთადერთი სკამი, ხიდის ქვეშ.

რომელზეც ქალთევზა ყოველ საღამოს, კენტავრი კი ყოველ დილას ჯდებოდა.

ერთ დილას როდესაც კენტავრი საყვარელ ადგილას მივიდა სკამის ქვეშ დაინახა რაკუშკა, გაუკვირდა, არ ეგონა თუ ამ ადგილას კიდევ ვინმე მოდიოდა მის გარდა, ძალიან დააინტერესა ვის შეიძლებოდა დარჩენოდა ეს რაკუშკა, თან წაიღო და ახლა ყოველ დილით იმ იმედით მოდიოდა სკამთან რომ იქ რაკუშკის პადრონს ნახავდა, მაგრამ ამაოდ, არავინ ჩანდა.

ერთ საღამოს როცა ის სახლში იჯდა და ფეხები თბილ წყალში ჩაეყარა, უცნაური მიზიდულობა იგრძნო ხიდისკენ

მაშინვე ადგა ფეხზე არც კი ჩაიცვა ისე ცავიდა სკამთან მაგრამ ამჯერადაც არავინ დახვდა იქ, სკამზე სველი ნაკვალევის გარდა, რითიც მიხვდა რომ ის, ვისაც ასე ელოდა ზღვიდან ამოდიოდა ყოველ საღამოს ... : )


i'm always wanting more
anything i haven't got
everything
i want it all
i just can't stop
planning all my days away
but never finding ways to stay






see ya in the next life : )



ZOOing

დღეს არაფერი ცუდი არ მომხდარა, მშვენიერი დღე იყო : ))

ZOOპარკში ვიყავიიით
საცოდავი ცხოველები







ყველაფერს გვანან იმის გარდა რასაც უნდა გავდნენ
მაიმუნები გამწარებული ნძრევით კვდებიან
მგლები მკვდრებივით არიან მიყრილები სხვადასხვა კუთხეში




ლომი ცოტა დიდ კატას გავს
სპილოები იგინებიან



ზებრები ტრაკს გვიშვერენ და ასე ...



რააამხელა კბილები ქონიათ ისე



ძაან ვკაიფობ ხოლმე
ზოპარკში მოსეირნე წყვილებზე
პროსტა რატო უნდა წაიყვანო შეყვარებული ( თუ რაც არის )
ზოპარკში და რატო უნდა იჯდე იქ საათობით 2 ჭიქა სემიჩკაზე
ოღონდ აუცილებლად წყლის ფანტანთან რომ თუ წყალი მოუნდა სემიჩკის მერე
ყიდვა არ დაგჭირდეს და იქვე მუშვა :|
კაშმარ



კიდე ეს მომენტი დავამუღამე მაგრად : )))
პრიკოლი იყო



წავედით ჰერმინესთან
გზაში ალამ დარეკა ჩემთან გამოდითო მარა
ისეთი მიბნედილები ვიყავით რო აქეთ შევთავაზეთ გამოსვლა
” რამე საჭმელი წამოიღე, ოღონდ სასუსნაო არა, იმენა საჭმელი ”

სახლში ავედით თუ არა ეგრევე არა მარა მალევე
სალათი გავიკეთეთ, ჩავსკდით და ბეჭების მბრძანებელსაც ვუყურეთ.

ალაც მოვიდა, საჭმელებით ( პროსტა ჭამის თავი აღარ გვქონდა და ყველაფერი ჰერმინეს დარჩა ღამისთვის : ))))))) )

ისევ რაღაც სურათები








და იიიიიისევვ ეს მითიური 6 ნომერი ავტობუსი



სააახლლლლლ ....



უი, 13-ა უკვე, ნინო გილოცავ და-ბა-დე-ბას : )

ვაიმე, ეს რა იყო ტო გუშინდელი დღე იყო რაღაც, აი არ ვიცი დაწყევლილი ნუ.
ჯერ 2 საათი ვიწნიდი 2 უბედურ ნაწნავს,
მაინც ვერ დავიწენი
მერე სახლიდან გავედი და სადარბაზოს წინ
კატები ისეთს ჯიმაობდნენ რო
მიმიქარავს გერმანული პარნუხა.




მერე კეტების საყიდლად წავედით და 1 კეტი მომეწონა ჩემი ზომა არ იყო რომელი კეტიც ვიყიდე იმისთვის წითელ შნურებს ვეძებდი და აი ყველაფერი იყო საერთოდ წითელის გარდა, გავგიჟდი რა როგორც იქნა შესაფერისი ფერის შნურებიც ვიყიდე და წავედით ხიდის ქვეშ, იდეაში ხიდის ქვეშ, იმიტო რო გზაში ავტობუსმა გაგვიტაცა არსად არ აჩერებდა საერთოდ მერე როგორც იქნა მივედი მძღოლთან და ვკითხე
-უკაცრავათ თქვენ აჩერებთ სადმე?
-ამ შუაქუჩაში რო მეუბნები აბა სად გავაჩერო აქამდე გეთქვა

დავდებილდი ამ პასუხით, გაგვიჩერა და თავი რუსთაველის მაგივრად ავლაბრის გადაკარგულში ამოვყავით,



დაჟე ვარკეთილში მგონი. იქიდან ფეხით ჩავბოდიალდით ხიდამდე, იქ ვიღავ პარაჩკა დაგვხვდა რომელიც მობილურით იღებდნენ სურათებს, ნერვები მომეშალა, ავდექი და მეც გადავუღე სურათი.





წამოვედით სახლში, ნუ გვინდოდა წამოსვლა მაგრამ 4 ექვსი ნომერი ავტობუსი მოვიდა და აღარ გავდივათ, შემდეგი რო მოვა ის წავაო საშინელება იყო მართლა საათნახევარი ვიჯექით გაჩერებაზე. ა, ხო ლაშა ვნახეთ კიდე ( მხატვარი ) და სოფო და ალექსა ( რებითი და პენისა ) :D
როგორც იქნა სახლამდე მოვაღწიე, მაღაზიაში მაიონეზი ვიყიდე და სახლში რომ ავედი მაიონეზი მჟავე იყო, ძველი : ))))))))
აი პროსტააააააააააა ნუუუუუ როგორ შეილება ესეთი რაღაცეები მარტო ერთ დღეს მოხდეს, და თან ეხლა ნინო მეუბნება გუშინ ძაღლმა მიკბინა და ნემსებს მიკეთებენო :| რახან ცოცხლები გადავრჩით , აწი რაღა მოგვკლავს :D

ა, ხო აი ჩემი ახალი კეტები

Newer Posts Older Posts Home